Artykuł

freeimages.com freeimages.com
sie 20 2015
0

Karta microSD jako wirtualny dysk w Windows

Domyślnie tablety z Windowsem nie grzeszą wielkością wbudowanej pamięci. Bardzo często mamy tutaj rozmiary typu 32-64GB. Sama instalacja Windowsa, obraz systemu, czy też standardowe aplikacje, które instalujemy, to bardzo często koszt kilkudziesięciu gigabajtów.

Producenci sprzętu podchodzą do tego problemu na rożne sposoby. Np. w moim Transfomersie, mam do dyspozycji dysk 500GB, który jest wbudowany w dołączaną podstawkę. Poza tym dostępny jest slot na kartę microSD. I choć te rozwiązania zwiększają relatywnie dostępną przestrzeń, to niestety każde z nich ma swoje wady.

Pierwsza opcja nie jest permanentna. Jeśli korzystamy z samego tabletu bez podstawki, to automatycznie tracimy dostęp do tej przestrzeni. Druga opcja również ma swoje wady. Karta microSD jest traktowana przez system jako nośnik wymienny, na którym nie możemy instalować aplikacji. Nie możemy tam nawet umieścić folderu synchronizacji Dropboxa. Wydawałoby się w pewnym sensie, że mamy do czynienia z sytuacją bez wyjścia. Na szczęście można zawalczyć z opcją numer dwa i w pewnym sensie sprawić, żeby Windows traktował naszą kartę bardziej poważnie;-)

Rozwiązanie powstało w oparciu o wpis na stronie superuser.

Wymagania wstępne

Przepis umieszczony w tym tekście, powinien bez problemu zadziałać na Windowsie w wersji 8, 8.1 oraz 10 (osobiście sprawdzałem ją na tej ostatniej). Prawdopodobnie powinien on zadziałać również w Windows 7, aczkolwiek może on wymagać drobnych zmian w konfiguracji (Windows 7 nie obsługuje np. formatu VHDX - szczegóły dalej).

Wymogiem koniecznym jest oczywiście karta microSD. Dla wygody lepiej by była ona sformatowana do formatu NTFS, który zapewnia większą stabilność oraz możliwości.

Do pracy potrzebne będą również systemowe narzędzia: Zarządzanie dyskami (dostępne na formatce Zarządzanie komputerem - do wyszukania w menu start) oraz Harmonogram zadań.

Co chcemy osiągnąć?

Głównym naszym celem jest stworzenie obrazu wirtualnego dysku, który fizycznie będzie składowany na karcie microSD. Tego rodzaju wolumen będziemy automatycznie montowali w systemie za pomocą harmonogramu zadań, podczas startu systemu. W ten sposób oszukamy Windowsa, ponieważ zamiast karty microSD, dostanie coś na kształt prawie prawdziwego dysku.

Montowanie karty - tylko NTFS

Przy wariancie formatu karty do NTFS, możliwe jest usunięcie litery dysku pierwotnie przypisanej do karty. W tym celu w oknie Zarządzanie dyskami należy na karcie microSD z menu kontekstowego wybrać opcję Zmień literę dysku i ścieżki... i usunąć obecne przypisanie.

W kolejnym kroku tworzymy katalog SD (lub o innej dowolnej nazwie) na dysku C. Teraz możemy zamontować tam bieżącą zawartość. Aby to uczynić, ponownie musimy skorzystać z opcji Zmień literę dysku i ścieżki.... W otwartym oknie należy następnie wybrać opcję Dodaj. Z pomocą nowo otwartego dialogu, możemy zamontować kartę microSD we wcześniej utworzonej lokalizacji.

Tworzenie wirtualnego dysku

Po przygotowaniu karty microSD, kolejnym krokiem będzie utworzenie wolumenu VHD(X), który zostanie zlokalizowany w folderze:

C:/SD

Dla przypomnienia, katalog ten odwołuje się do naszej karty microSD. Aby utworzyć nowy obraz, należy z menu akcja wybrać opcję Utwórz dysk VHD. W nowo otwartym oknie dialogowym:

  • Wskazujemy nową lokalizację dla wolumenu
  • Określamy bazowy rozmiar - pamiętajmy o tym, że musi się on zmieścić na karcie. Nie musimy od razu podać maksymalnego rozmiaru karty, ponieważ możemy skorzystać z wariantu dynamicznego skalowania
  • Zaznaczamy opcję VHDX, która jest nowszym i bardziej zaawansowanym formatem. Opcja nie jest dostępna w systemach starszych niż Windows 8
  • Aktywujemy opcję Dynamicznie powiększający się - opcja to pozwoli na łatwe zwiększenie rozmiaru wolumenu w sytuacji gdy zyskamy bardziej pojemną kartę w przyszłości

Po wprowadzeniu wszystkich opcji, zatwierdzamy okno przyciskiem Ok.

Nowo utworzony dysk musimy zainicjować - taką funkcjonalność znajdziecie po kliknięciu PPM na ikonę dysku na dolnej liście i wybraniu z menu kontekstowego opcji Zainicjuj dysk. W nowo otwartym oknie dialogowym, warto pozostawić domyślne opcje - szczególnie format partycji jako GPT. Wyjątkiem jest sytuacja, w której dostęp do takiej partycji miałyby uzyskiwać również jakieś starsze wersje systemu Windows. Wtedy lepiej jest wybrać MBR. W razie problemów, zawsze możemy dokonać konwersji:)

Po inicjalizacji dysku, tworzymy na nim partycję główną w standardowy sposób.

W tym momencie nowy wolumen powinien już być widoczny z poziomu eksploratora Windows. Aczkolwiek jest jeden mały problem - zniknie on stamtąd podczas najbliższego restartu komputera...

Na szczęście możemy ten problem łatwo rozwiązać, z pomocą Harmonogramu zadań.

Automontowanie wirtualnego wolumenu

Ostatnim elementem układanki, jest utworzenie mechanizmu automatycznego montowania. W tym celu stworzymy prosty skrypt konsolowy, który będzie automatycznie wyzwalany przez Harmonogram zadań podczas startu systemu.

Skrypt nie musi mieć żadnej konkretnej nazwy. Nie musi być on również umieszczony w żadnej konkretnej lokalizacji, choć dobrym pomysłem jest umieszczenie go w katalogu, w którym znajduje się nasza zmapowana karta. Poniżej treść skryptu, który umieściłem w moim katalogu SD i nazwałem po prostu init:

select vdisk file="C:\SD\myvhd.vhdx"
attach vdisk
assign letter=D

Oczywiście musicie wskazać własną lokalizację wolumenu (1), a także docelową literę dysku (3).

W kolejnym kroku, należy dodać nowy skrypt do Harmonogramu zadań. W tym celu uruchamiamy tą nakładkę i z prawego panelu Akcje wybieramy opcję Utwórz zadanie.

W nowo otwartym oknie, wprowadzamy modyfikacje na kolejnych zakładkach:

  • Ogólne
    • Wprowadzamy nazwę - np. Montaż karty SD
    • W opcji Przy uruchamianiu zadania, użyj następującego konta użytkownika, wyszukujemy konto System
    • W polu Konfiguruj dla, możemy wybrać naszą wersję systemu
  • Wyzwalacze
    • Dodajemy nowy wyzwalacz. Przy opcji Rozpocznij zadanie wybieramy Przy uruchamianiu
  • Akcje
    • Dodajemy nową akcję. W polu Program/skrypt wpisujemy diskpart, natomiast w polu Dodaj argumenty wprowadzamy następujący zapis, który zawiera w sobie ścieżkę do wcześniej utworzonego skryptu:
      /s "C:\SD\init"
  • Warunki
    • Odznaczamy opcję Uruchom zadanie tylko wtedy, gdy komputer jest na zasilaniu sieciowym

Po wprowadzeniu wszystkich opcji zatwierdzamy dialog i restartujemy system. Wirtualny dysk powinien zostać zamontowany automatycznie:-)

Data ostatniej modyfikacji: 20.08.2015, 23:23.

Podoba Ci się ten wpis? Powiedz o tym innym!

Send to Kindle

Komentarze

blog comments powered by Disqus