Dzisiejszy Internet praktycznie w niczym nie przypomina pierwszych witryn internetowych stworzonych na początku lat 90-siątych przez Tima Tima Bernesa Lee oraz jego współpracowników. Tak naprawdę, to obecnym stronom bliżej właściwie do klasycznych aplikacji desktopowych, aniżeli do tego co kiedyś ukrywało się pod terminem strona WWW. O skali ich obecnego zaawansowania niech świadczy choćby fakt, że już niedługo na stronach WWW (dzięki technologii Flash) będzie możliwe zagranie w gry oparte na bardzo potężnym silniku graficznym Unreal Engine 3.

Jeśli wspomnimy jeszcze o coraz szerszym wykorzystaniu chmur obliczeniowych, to szybko zdamy sobie sprawę, że niedługo do większości operacji realizowanych przez przeciętnego użytkownika wystarczy przeglądarka internetowa (na co z pewnością ma nadzieje choćby Google, promujący swoje Chromebooki).

Wróćmy jednak do tematu, ponieważ dziś chciałem Wam pokazać rozwiązanie, które przy wykorzystaniu HTMLa oraz jQuery pozwoli na stworzenie interaktywnych kreatorów formularzy, które można wykorzystać choćby w skrypcie rejestracji użytkowników. Zapraszam do dalszej lektury:-)

Tworząc stronę WWW trochę bardziej rozbudowaną niż prosta, jednostronicowa wizytówka, zwykle niezbędne staje się podpięcie dodatkowego źródła danych. Niezależnie, czy jest to baza danych, źródło plikowe, czy też może XML, konieczne staje się oprogramowanie akcji pobierania danych z takiego źródła. Dziś właśnie, chciałbym zająć się takim tematem z perspektywy właśnie tego ostatniego formatu oraz języka skryptowego PHP.

Celem do realizacji tego zadania, będzie rozszerzenie SimpleXML języka PHP, które w bardzo prosty sposób pozwala na odczytywanie zarówno prostych XML jak i tych bardziej złożonych zawierających przestrzenie nazw.

Jeśli interesuje Was ten temat, to nie pozostaje mi nic innego jak zaprosić Was do dalszej części wpisu;)

W poprzednich dwóch wpisach na temat Greasemonkey, zajęliśmy się najpierw instalacją i konfiguracją skryptów użytkownika w popularnych przeglądarkach, by następnie dowiedzieć się w jaki sposób można napisać własny skrypt użytkownika.

Dziś nadszedł dzień publikacji kolejnego wpisu z tego cyklu, w którym chciałbym przedstawić interesujące przykłady istniejących skryptów. Tak jak wspomniałem we wcześniejszych wpisach, na samej tylko stronie Userscripts.org w dniu pisania tego wpisu, znaleźć można było ponad 76 tys. skryptów. Choć wiele z nich się powtarza, lub realizuje czynności nieprzydatne przeciętnemu użytkownikowi Internetu, to udało mi się znaleźć 9 przykładowych skryptów, z których każdy powinien znaleźć coś dla siebie:)

W poprzednim wpisie, związanym z skryptami użytkownika Greasemonkey, zrobiłem małe wprowadzenie na ich temat, a następnie powiedziałem w jaki sposób korzystać z nich w popularnych przeglądarkach.

Dziś zgodnie z obietnicą drugi wpis na ten temat, w którym skupimy się na tym, jak takie skrypty się tworzy, a jest to w gruncie rzeczy całkiem prosty proces.

Do przetworzenia dalszej części wpisu, potrzebny będzie nam najzwyklejszy notatnik (polecam w tym przypadku Notepad++ oraz minimalna wiedza związana z tworzeniem skryptów w JavaScript.

Pomysł na dzisiejszy wpis, pojawił się całkiem przypadkowo w jednej z dyskusji na Google+. Jeden z czytelników Alt Control Delete, zadał pytanie czy na formularzu określonej strony (chodziło w tym przypadku o wyszukiwarkę grafiki w Google) można podstawić swoje domyślne wartości. Musiałem chwilę pomyśleć, ale w końcu przypomniało mi się o pewnym mechanizmie zwanym skryptami użytkownika.

Szukając informacji na ich temat, zdziwiłem się jak bardzo mało linków konkretnie opisujących to zagadnienie można znaleźć w sieci. Dlatego też postanowiłem napisać co nieco więcej na temat.

Ponieważ tematyka związana ze skryptami użytkownika jest dość szeroka, postanowiłem podzielić cały materiał na dwie części. W dzisiejszym wpisie dowiecie się jak przygotować przeglądarki do korzystania ze skryptów, a następnie jak je w ich instalować. W drugim wpisie, możecie przeczytać natomiast o tym, jak można stworzyć własny skrypt w praktyce. Zapraszam do lektury:)

Ostatnimi czasy, znów jest głośno o tytułowym HTML5 oraz o konkurującej z nim w niektórych aspektach technologii Flash. Na tym poletku, szczególnie dwa wydarzenia odbiły się na korzyść naszego tytułowego bohatera.

Po pierwsze, Adobe ogłosił, ze kończy wsparcie dla mobilnej wersji Flash playera, co jednoznacznie w znaczący sposób ograniczy dostępność tej technologii na platformach mobilnych.

Drugi z faktów, na który warto zwrócić uwagę, to interaktywne Google Doodle, których ostatnimi czasy wyszukiwarkowy gigant serwuje nam całe multum. To co powinno przykuwać naszą uwagę w tym momencie, to fakt że żadne z nich nie zostało wykonane przy pomocy technologii Flash, lecz właśnie za pomocą HTMLa, CSS, JavaScript oraz kilku innych technologii im towarzyszących.

Jedną z takich technologii, która może nadszarpnąć udziały Flasha w rynku, są kanwy zawarte w specyfikacji HTML5. O tym czym one są i jak z nich korzystać, postaram się Wam wyjaśnić w dzisiejszym wpisie.

Jakiś czas temu, pisałem na temat obsługi zdarzeń w jQuery. Dziś chciałbym wrócić do tej tematyki, a konkretniej przyjrzeć się zdarzeniom związanym z obsługą klawiatury.

Obsługa klawiatury, jest stosunkowo rzadko implementowana przez programistów JavaScript/jQuery - tak przynajmniej wynika z mojej własnej obserwacji. W gruncie rzeczy, jest to jednak bardzo fajny sposób na zwiększenie usability (z ang. użyteczności) naszej strony. Na skróty klawiszowe, już dawno postawił np. Google w swoim czytniku RSS. Po ostatnich zmianach, mam wrażenie że skróty klawiszowe są nawet bardziej wyeksponowane.

Obsługa klawiatury może być również bardzo pomocna przy wszelakich formularzach.

W miniony poniedziałek, na Google+, w końcu pojawiło się coś, czego oczekiwało wielu fanów tej społecznościówki jak i spore grono marketingowców. Mowa tutaj oczywiście o stronach firmowych na Google+. Strona firmowa to dość szerokie pojęcie, ale generalnie swoim zasięgiem obejmuje to, co Facebookowy fanpage. Pojawiły się również dedykowane widgety, nazywane przez Google Badges (z ang. Znaczek, odznaka), które zasadniczo podobne są do Facebookowego Like-Boxa (oczywiście, cały czas można dodawać widgety dla przycisku +1).

Na razie wciąż pojawia się wiele niewiadomych oraz pytań bez odpowiedzi związanych z nową funkcjonalnością, udostępnioną przez giganta z Mountain View. Na kilka z nich postaram się odpowiedzieć w dzisiejszym wpisie, reszty pewnie dowiemy się z czasem, warto jednak zawczasu zainteresować się tematem, by nie pozostać w tyle za konkurencją. Popyt na nowe strony jest ogromny, a ich nowe możliwości w połączeniu z wyszukiwarką całkiem spore (o tym w dalszej części wpisu). Jeśli na wstępie chcecie zobaczyć jak taka stroną funkcjonuje, to zapraszam na oficjalną stronę Google+ dla Alt Control Delete.

Kilka tygodni temu, na łamach cyklu Webmaster pisałem na temat mechanizmu localStorage, który niejako rozwija się równolegle wraz z HTML5.

Tamten wpis, był raczej stricte nastawiony na teorię. Dzisiejszy post, który również dotyka tego mechanizmu, opisze jego bardziej praktyczne zastosowanie. Obszarem manewrów, będzie oczywiście sam blog, a konkretniej przyciski umożliwiające zmianę wielkości tekstu, które od jakiegoś pół tygodnia znaleźć możecie przy każdym z tekstów.

W przypadku jQuery, należy bacznie obserwować log zmian zamieszczany przy okazji wypuszczenia kolejnych wersji frameworka, ponieważ niektóre z funkcjonalności zawartych w bibliotece głównej, zmieniają swoje znaczenie, bądź też przestają działać w kolejnych w wersjach.

Zmiana istniejących metod i funkcji, zwykle poprzedzana jest pewnym okresem przejściowym, w którym programiści mogą aktualizować bibliotekę frameworka we własnych projektach i jednocześnie korzystać ze starych i nowych funkcjonalności.

Takie posunięcie zastosowano właśnie w przypadku metody prop(), która została wprowadzona w jQuery w wersji 1.6.