Artykuł

gru 03 2008
0

Omówienie sieci Gnutella

W artykule poświęconym BitTorrentowi, przytoczyłem krótką historię Napstera, pierwowzoru obecnych sieci peer to peer. Napster był pierwszą siecią P2P i jego głównym zastosowaniem była wymiana pojedynczych plików muzycznych. Dlaczego o tym wspominam? Ponieważ jednym z następców upadłego Napstera jest właśnie tytułowa Gnutella. W artykule postaram się krótko scharakteryzować tą sieć.

Gnutella jest jedną popularniejszych sieci wymiany plików. Jak wspomniałem w akapicie wyżej, głównym zastosowaniem jest w tym wypadku wymiana plików MP3 i małych aplikacji. Gnutella jest siecią zdecentralizowaną. Oznacza to, że nie potrzebne są żadne serwery pośredniczące, do których muszą logować się użytkownicy, lub przekazywać informacje na temat udostępnionych zasobów. Pliki wyszukujemy bezpośrednio w programie (przeszukujemy zasoby danych udostępnione przez innych użytkowników) co jest bardzo wygodnym rozwiązaniem np. w porównaniu do sieci BitTorrent gdzie pliki torrent przechowywane są na serwerach. Niesie to jednak ze sobą pewne ryzyko. Ponieważ pliki nie znajdują się na żadnym serwerze, nie są przez nikogo weryfikowaniem wzrasta możliwość pobrania tzw. fake'ów (czyli plików z inną lub uszkodzoną zawartością), a także wirusów. Jest to nie wątpliwie poważna wada Gnutelli. Z dnia na dzień coraz trudniej wyłowić w tej sieci, wartościowy, czysty, legalny materiał.

Ważną zaletą jest niewątpliwie możliwość pobierania jednego pliku z wielu źródeł naraz. O ilości osób, które posiadają wskazany plik w całości (w Gnutelli w przeciwieństwie do BitTorrenta, dane możemy pobierać tylko od osób, które posiadają kompletny plik) dowiemy się po zakończeniu wyszukiwania, które z reguły trwa kilka minut i jest dość obciążającym procesem. Im więcej źródeł tym szybciej pobierzemy dany plik oraz większa pewność, że to jest to co rzeczywiście to co chcemy pobrać. Podczas wyszukiwania otrzymujemy także podstawowe informacje o jakości np. rozmiar pliku czy bitrate w wypadku mp3. Bitrate jest niewątpliwie ważnym parametrem. W tej chwili najlepiej pobierać pliki MP3 zapisane w VBR (zmienny Bitrate, w zależności od generowanego dźwięku) z przedziału 160-320 kbit/s. Zapewni to optymalny stosunek rozmiar/jakość.

Aby zwiększyć swoje szanse na pobranie danego pliku, najlepiej posiadać zewnętrzne IP lub przekierowany port. Jak już wspomniałem w artykule poświęconym BitTorrentowi, w przypadku sieci peer to peer ważna jest możliwość nawiązania bezpośredniego połączenia (przynajmniej jedna osób musi być dostępna). Jeśli przykładowo jesteśmy w sieci osiedlowej, nie posiadamy zewnętrznego IP, to możemy od razu zapomnieć o nawiązaniu połączenia z innymi osobami w podobnej sytuacji.

Podobnie jak w sieć BitTorrent, Gnutella ma kilka różnych programów klienckich, które są dość zróżnicowane funkcjonalnie i jakościowo. Najpopularniejsze z nich to Shareaza, Bearshare i Limewire. Jednak warto uważać na dwa ostatnie gdyż w podstawowych darmowych wersjach instalują na komputerze użytkownika oprogramowanie szpiegowskie tzw. spyware. W wypadku limewire możemy zakupić wersję pro która pozbawiona jest tych dodatków oraz ma kilka dodatkowych funkcji. Możemy również poszukać wersji lite, dla tych aplikacji, w których jest odrobinę mniejsza funkcjonalność, ale za to pozbawieni jesteśmy oprogramowania szpiegowskiego.

Oprogramowanie dla sieci Gnutella:

- Shareaza - jest to multiklient p2p obsługujący kilka sieci w tym Gnutelle.
- Bearshare - prosty w obsłudze klient Gnutelli.
- Limewire - dość rozbudowany klient, w polskiej wersji językowej.

Data ostatniej modyfikacji: 31.07.2011, 12:09.

Komentarze

blog comments powered by Disqus