Artykuł

gru 11 2011
0

Skrypty użytkownika Greasemonkey dla przeglądarek - instalacja

Pomysł na dzisiejszy wpis, pojawił się całkiem przypadkowo w jednej z dyskusji na Google+. Jeden z czytelników Alt Control Delete, zadał pytanie czy na formularzu określonej strony (chodziło w tym przypadku o wyszukiwarkę grafiki w Google) można podstawić swoje domyślne wartości. Musiałem chwilę pomyśleć, ale w końcu przypomniało mi się o pewnym mechanizmie zwanym skryptami użytkownika.

Szukając informacji na ich temat, zdziwiłem się jak bardzo mało linków konkretnie opisujących to zagadnienie można znaleźć w sieci. Dlatego też postanowiłem napisać co nieco więcej na temat.

Ponieważ tematyka związana ze skryptami użytkownika jest dość szeroka, postanowiłem podzielić cały materiał na dwie części. W dzisiejszym wpisie dowiecie się jak przygotować przeglądarki do korzystania ze skryptów, a następnie jak je w ich instalować. W drugim wpisie, możecie przeczytać natomiast o tym, jak można stworzyć własny skrypt w praktyce. Zapraszam do lektury:)

Czym są skrypty użytkownika Greasemonkey?

Skrypty użytkownika, to nic innego jak specjalnie spreparowane skrypty JavaScript, które umożliwiają użytkownikom końcowym na zmianę sposobu działania określonych podstron.

Jakie ma to zastosowanie w praktyce? W gruncie rzeczy, naprawdę sporę. Przy użyciu skryptów użytkownika, możemy przeprogramować pewne akcje na stronie, bądź też utworzyć zupełnie nowe elementy interfejsu, które będą realizować postawione przez nas zadania.

Przedstawiony prze mnie we wstępie przykład problemu czytelnika, bardzo dobrze się kwalifikuje do opisania za pomocą skryptu użytkownika.

Warto również wspomnieć, że do utworzenia skryptów użytkownika, korzystamy tylko z JavaScriptu. Na szczęście w nowszych wersjach Greasemonkey wprowadzono różne udogodnienia. W początkowych wersjach skryptów użytkownika, cały kod przez nas wykorzystywany, musiał znajdować się w jednym pliku, co niejednokrotnie było bardzo uciążliwe i zmuszało twórców do umieszczania dodatkowych bibliotek razem z treścią samego skryptu.

Począwszy od wersji 0.8 Greasemonkey, możemy korzystać z dyrektywy require, która pozwala nam np. zaimportować kod biblioteki jQuery:)

Oczywiście, w przypadku gdy nasz skrypt cechuje się niską złożonością i składa się z kilkunastu poleceń, to podłączanie do tego ważącego 30 kilo rdzenia jQuery może mijać się z celem. Jednak wraz ze wzrostem rozmiaru i złożoności skryptu, zastosowanie dodatkowej biblioteki może zacząć przynosić wymierne korzyści.

Przy okazji warto dodać, że słowo Greasemonkey, które pojawiło się w tytule tego wpisu, pochodzi od specjalnego rozszerzenia dla Firefoksa, które umożliwia instalację oraz zarządzanie skryptami użytkownika. To właśnie Greasemonkey przyczynił się do ogromnej popularyzacji tej technologi.

W chwili obecnej, skrypty użytkownika są natywnie wspierane przez Chrome oraz Operę, a przy użyciu wtyczek przez Firefoxa oraz Internet Explorera.

Skąd pobierać skrypty użytkownika?

Prawdopodobnie najlepszym źródłem do pobierania skryptów, jest witryna Userscripts.org, gdzie w chwili obecnej można znaleźć ponad 76 tys. różnych gotowych skryptów. Ilość robi naprawdę ogromne wrażenie, więc jeśli Wasz skrypt miałby dotyczyć jakiejś pewnej prozaicznej czynności, bądź też jakiejś popularnej witryny, to istnieje dużo prawdopodobieństwo, że znajdziecie tu coś dla siebie.

Każdy ze skryptów jest dokładnie opisany i posiada swoją osobną stronę, na której można m.in:

  • Przeczytać opis samego skryptu
  • Przejrzeć listę tagów z nim skojarzonych
  • Podejrzeć kod źródłowy
  • Napisać/obejrzeć recenzję
  • Dodać komentarz do dyskusji
  • Udostępnić informacje w sieciach społecznościowych

Oczywiście nie brakuje również opcji Install, ale o tym dowiecie się więcej z kolejnego akapitu.

Konfiguracja przeglądarek i instalacja skryptów

Z tego akapitu (i kilku kolejnych), dowiecie się jak korzystać ze skryptów użytkownika w następujących przeglądarkach:

  • Firefox
  • Chrome
  • Opera

Firefox

Tak jak wspomniałem wcześniej, aby korzystać ze skryptów użytkownika w Firefoksie, należy zainstalować rozszerzenie Greasemonkey. Po instalacji i restarcie przeglądarki, wtyczka powinna być gotowa do pracy.

W tym momencie, wystarczy tylko odnaleźć interesujący nas skrypt, a następnie kliknąć na przycisk Install, który na stronię Userscripts, ciężko nie zauważyć.

Po kliknięciu przycisku, na ekranie powinno pojawić się specjalne okienko, które wyświetli nam trochę informacji na temat skryptu (m.in. strony na których będzie on funkcjonować). Ponadto, będziemy mogli również podejrzeć kod źródłowy skryptu, co pozwoli nam dokładniej się zorientować w jaki sposób on działa oraz opcję instalacji skryptu.

Po instalacji skryptu, będziemy mogli zarządzać skryptami wybierając opcję Zarządzaj skryptami z menu rozszerzenia (ikonka rozszerzenia powinna być widoczna w pasku narzędziowym przeglądarki). To samo okno, można również wywołać wybierając opcję Dodatki z głównego menu Firefoksa, co tylko pokazuje jak duże znaczenie mają skrypty.

Chrome

Począwszy od wersji oznaczonej numerkiem 4, Chrome wspiera natywnie skrypty użytkownika Greasemonkey. Zatem, aby zainstalować skrypt użytkownika w tej przeglądarce, wystarczy wybrać sobie odpowiedni skrypt, a następnie kliknąć na przycisk Install widoczny choćby na screenie 2.

W tym momencie, w lewym dolnym rogu ekranu, pojawi się standardowy pasek Chrome z pytaniem czy na pewno chcemy kontynuować.

Po pomyślnym zatwierdzeniu poprzedniej operacji, Chrome zapyta czy chcemy zainstalować dany skrypt i to tyle. Niestety w tym przypadku, nie uświadczymy opcji pobierania kodu źródłowego oraz szerszych informacji na temat skryptu, tak jak miało to miejsce w przypadku rozszerzenia dla Firefoksa.

Wszystkie zainstalowane skrypty, będzie można ujrzeć na karcie rozszerzeń. Tam też, będzie można je odinstalować bądź dezaktywować.

Opera

Opera, podobnie jak Chrome posiada natywną obsługę skryptów użytkownika, aczkolwiek posiada w tym wypadku własne API, dlatego też nie wszystkim skrypty Greasemonkey będą działać w Operze (jednak naprawdę sporo działa).

W przypadku tej przeglądarki, czeka nas trochę konfiguracji.

Musimy wskazać folder, w którym składowane będą skrypty użytkownika. Aby tego dokonać, udajemy się do okna preferencji przeglądarki, a następnie przechodzimy na zakładkę Zaawansowane.

Tam zagłębiamy się w sekcję Zawartość, upewniamy się, że pole wyboru przy opcji Włącz obsługę JavaScript jest zaznaczone, a następnie w Opcjach JavaScript wskazujemy folder.

To właśnie tutaj, musimy umieszczać pliki JavaScript ze skryptami użytkownika. Skrypt Greasemonkey, powinny być zakończone rozszerzeniem *.user.js.

Opera powinna automatycznie ładować rozszerzenia umieszczone w tym katalogu.

To na tyle w ramach dzisiejszego wpisu. W kolejnym wpisie (który jest dostępny tutaj) przeczytacie o tym, w jaki sposób stworzyć swój własny skrypt użytkownika:)

Data ostatniej modyfikacji: 27.03.2012, 08:50.

Komentarze

blog comments powered by Disqus